fbpx

Էնդի Ուորհոլն ասում է…

 

  • Լուսանկարները վկայում են այն մասին, թե որտեղ եմ ես եղել ժամանակի այս կամ այն պահին: Այդ իսկ պատճառով էլ ես շատ եմ լուսանկարում. լուսանկարներն ինձ համար վիզուալ օրագրի նման մի բան են:

 

  • Լուսանկարի մեջ ինձ ամենաշատը դուր է գալիս այն, որ եթե նույնիսկ դրանում պատկերված մարդիկ փոխվեն, այն միևնույն է կմնա անփոփոխ:

 

  • Ձանձրալի է նայել, թե ինչպես են մարդիկ միավորվում և խմբեր ստեղծում: Հասկացե՛ք վերջապես, որ ձեր յուրահատկությունները զարգացնելու համար պետք է  միայնակ մնաք. միայն դա կհետաքրքրեցնի ձեր անձը:

 

  • Ամեն ինչում էլ գեղեցկություն կա. խնդիրն այն է, որ ոչ բոլորին է դա հասանելի:

 

  • Կարծում եմ՝ մարդիկ պետք է աչքերը փակ սիրահարվեն:

  • Բիզնեսից  գլուխ հանելը, ըստ իս, արվեստի լավագույն տեսակներից  է: Փող ստեղծելն ու աշխատելը արվեստ է, և լավ բիզնեսն էլ, իհա՛րկե, արվեստ է:

 

  • Ինչ-որ բանի սպասելն էլ ավելի է գեղեցկացնում սպասողական շրջանը:

 

  • Արվեստի գեղեցկությունը հենց նրանում է, որ դու կարող ես փախչել դրա հետ:

 

  • Յուրքանչյուր ոք սխալ մարդու է համբույր նվիրում, ի՞նչ արած:

 

  • Աչքերո՛վդ համբուրիր ինձ, խնդրում եմ:

 

  • Ինձ դուր է գալիս լինել ճիշտ մարդ սխալ վայրում և սխալ մարդ ճիշտ վայրում: Սա միշտ լավ է, քանի որ այս դեպքերում վստահաբար ինչ-որ հետաքրքիր բան տեղի կունենա:

  • Ես կարծում եմ, որ յուրաքանչյուր ոք կարող է լավ լուսանկարել: Լավ լուսանկարի մասին իմ պատկերացումն այն է, որ նկարը պետք է լինի ճիշտ դիրքում և պատկերի որևէ հայտնի մարդու՝ անհայտ և տարօրինակ բան անելիս:

 

  • Հիրավի՛, ես ապրում եմ միայն հանուն ապագայի. նույնիսկ մի տուփ շոկոլադ ուտելիս ես միշտ սպասում եմ հաջորդ կտորին:

 

  • Պատահաբար ես որևէ բան կոտրեցի, իսկ այնուհետև գիտակցեցի, որ շաբաթական գոնե մեկ անգամ պետք է որևէ բան կոտրեմ, որ երբե՛ք, երբե՛ք չմոռանամ, թե ինչքան փխրուն է այս կյանքը:

 

  • Ես զբաղվում եմ արվեստով, քանի որ ես տգեղ եմ և ոչ մի այլ բանով չեմ կարող զբաղվել:

  • 60-ականներին մարդիկ մոռացել էին էմոցիաների մասին, և անկեղծ ասած ես հակված եմ այն կարծիքին, որ նրանք երբեք էլ չեն գիտակցել դրանց կարևորությունը: Ես կարծում եմ, որ երբ զգացմունքներն ինչ-որ տեսանկյունից ենք դիտարկում՝ այլևս երբեք մեզ չի հաջողվի դրանց  լուրջ վերաբերվել: Քիչ թե շատ հենց այսպիսի մի բան տեղի ունեցավ ինձ հետ: Ես համոզված չեմ, թե արդյոք երբևէ սիրո համար պիտանի եղել եմ, թե ոչ, բայց 60-ականներից հետո ես դադարել եմ սիրո մասին մտածել:

 

  • Ծնվելն առևանգվելու պես մի բան է և այնպիսի տպավորություն է, որ առևանգելուց հետո քեզ ստրկացնում են:  Մարդիկ ամեն րոպե աշխատում են. մեխանիզմն անընդմեջ գործում է՝ անգամ եթե դու քնած ես:

 

  • Ամենագրավիչ բանն իրար երբեք չհատվող երկու հակադրություններն են:

 

  • Ես շատ հանդիպումներ ոնեի, բայց որոշեցի մնալ տանն ու ներկել հոնքերս, և գիտեք, ինձ միևնույն է:

  • Լրագրողը պետք է ինձ հուշի այն ամենը, ինչ ցանկանում է լսել ինձանից, և ես ուղղակի կկրկնեմ դա: Կարծում եմ դա շատ շահավետ կլինի, քանի որ այս պահին ես շատ դատարկ եմ, որ ինքնուրույն մտածեմ:

 

  • Քանի որ մարդիկ ապրելու և ծերանալու են դեռ երկար-երկար տարիներ, կարծում եմ, նրանք գոնե պետք է սովորեն ինչքան հնարավոր է երկար մնալ երեխաներ:

 

  • Սեքսը բոլոր ժամանակների ամենամեծ ոչնչությունն է:

 

  • Բոլոր լուսանկարներն էլ փոփ են, և բոլոր լուսանկարիչներն էլ խելագար են: Նրանք իրենց մեղավոր են զգում, քանի որ բացի կոճակը սեղմելուց ոչ մի բան չեն անում:

 

  • Արթնանալուց հետո ես ընդամենը մի քանի վայրկյան եմ հիշում երազներս: Ասեմ ձեզ, դա շատ է ինձ մտահոգում, քանի որ երբեմն ինձ թվում է, թե շատ հետաքրքիր ֆիլմ եմ դիտում:

  • Անիրական սերը իրականից շատ ավելի լավ է:

 

  • Բոլոր մարդիկ էլ խնդիրներ ունեն: Երբ մտածում ես, որ առողջությունն ամենամեծ հարստությունն է, այնքան շնորհակալ ես լինում կյանքից, որ առողջ ես, այդպես չէ՞:

 

  • Ես կարծում էի, որ երիտասարդներն ավելի շատ խնդիրներ ունեն, քան մեծահասակները: Հետո գիտակցեցի, որ յուրաքանչյուր ոք իր տարիքին համապատասխան խնդիրներ ունի:

 

  • Ժամանակ առ ժամանակ ինձ մեղադրում են չար և անսիրտ լինելու մեջ, քանզի ես թույլ եմ տալիս մարդկանց ոչնչացնել իրենց, քանի դեռ ես նկարում կամ նկարահանում եմ նրանց: Բայց ես ինձ չար չեմ համարում, ես ուղղակի իրատես եմ: 

 

  • Սպանության փորձից հետո ինձ համար ամեն ինչ ասես երազում լինի: Ես չեմ հասկանում, ողջ եմ, թե՝ մահացած: Նախկինում ես վախ չեմ զգացել և մեկ անգամ արդեն «մահացած» լինելով, ես պետք է սարսափ չզգամ, բայց ես ուղղակի վախենում եմ, և անկեղծ ասած չգիտեմ, թե ինչու:

Կարդացեք նաև՝

Սնուփ Դոգն ասում է…

Քենդրիկ Լամարն ասում է…

Հրանտ Մաթևոսյանն ասել է…

Սելինջերն ասում է…

Բորխեսն ասում է…

Կաֆկան ասել է…

Դոստոևսկին ասել է…

Հարուկի Մուրակամին ասում է…

Հեմինգուեյն ասել է…

Մայր Թերեզան ասել է…

Չարլի Չապլինն ասել է…

Պաուլու Կոելյուն ասում է…

Քվենտին Տարանտինոն ասում է…

Դիանան ասել է…

Բոբ Մարլին ասում է…

Պարույր Սևակն ասել է…

«Սիրելու արվեստը» ասում է…

Ֆրեյդն ասում է…

Ալբերտ Էյնշտեյնն ասում է…