fbpx

Ես Հուսիկ Արան եմ…

Հուսիկ Արա

Երբ ես 18 տարեկան էի… վստահ էի, որ բանաստեղծությունը կփոխի աշխարհը, իսկ հետո հասկացա, որ աշխարհն է փոխում բանաստեղծությունը:

Բանաստեղծություն գրելը նման է… ինքդ քեզ փրկելուն:

Պոետը 21-րդ դարում… պետք է գիտակցի, որ macintosh, aypad բառերն են հնչել աշխարհում որպես երևույթ, և իր տողը գրի՝ ներսում գծելով այդ ժամանակը՝ որպես սույն երևույթներից հետո հնչող նոր բառ:

Պոեզիան չի կարող լինել… կեղծ և շահեկան:

Եվ այնուամենայնիվ… շատ է այդ բանաստեղծական խաբեությունը:

Պաթետիզմը… անցյալ է:

Մեր այսօրվա պոետները… շատ քիչ են:

Ես քո եղբայրն եմ, քաղա՛ք… ինձ մի սպանիր:

Կյանքում լինում են այնպիսի իրավիճակներ… որ պետք է թքես հանուն մաքրության:

Հավատացեք, ամենևին էլ հեշտ չէ… շիտակ լինել:

Ինչևէ… սուտը քաղցր է:

Ես սիրում եմ… անկեղծությունը:

Ինձ հաճախ են ասում… միամիտ ես:

Բայց ես այդունահադերձ… շարունակում եմ մնալ այդպիսին:

Պոեզիան գործառույթներ չունի… այն դեպքում, եթե մարդը չունենա հոգի:

Իմ երկիրը` արևելյան թերմացք… Հուսիկ Արա, 2018թ.:

Երջանկությունը… ինձ ուղիղ նայել կարողանալն է:

Հայրենասիրությունը… հայրենիքին չխաբելն է:

Կեղծն ու իրականը… երկուսն էլ կործանարար են:

Հիմա մենք շատ պոետներ ունենք… բայց պոետները քիչ են լինում:

Իմ պոեզիան… իմ կենսակերպն է:

Ես հաճախ եմ կարդում… լավ գրքեր:

Ես հոգնել եմ… մեր իրականությունից:

Գրականության շուրջ աղմուկը… վկայում է, որ խոսքը ուժ ունի և այն Աստծուց է:

Արհեստականությունը նման է հիվանդության… որ շարունակում է ոչնչացնել մարդուն:

Ես չեմ վերջին պոետը իմ երկրի, բայց… եթե…

Չգիտեմ ինչու, բայց… երկիրը թարս է պտտվում:

Գուցե իրականում… վաղուց կանգ է առել երկիրը, մեր մտապատկերում է միայն պտտվում:

Կուզեի՝ բոլորն իմանան, որ… կյանքը վայելք է, ոչ թե հարկադիր տառապանք:

«Գնալով գնանք, տանելով տանենք»… մեր խաչը, բայց ոչ Գողգոթա:

Ինչ էլ լինի… ինձ չեմ դավաճանի:

Գիշերները պետք են, որ մարդիկ… մաքրվեն:

Իսկ կյանքն անցնում է… «սրբազան» պարտադրանքների միջով:

Ես կուզեմ՝ շատ տարիներ անց մարդիկ իմ մասին իմանան… որ չեմ ստել:

Ես սիրում եմ մարդկանց, որոնք… մաքուր են:

Գրականությունն ուժ ունի… եթե անկեղծ է:

Ուստի… խոսքը ամենամեծ պատերազմն է:

Ես երբեմն կորցնում եմ… այո, կորցնում եմ, բայց իմ նպատակն է գտնել:

Բայց երբեք… նպատակից չեմ շեղվում:

Քամին անցնում է… երբեմն կեսգիշերի դատարկ սրտիս միջով:

Ես գրում եմ, որովհետև… վախենում եմ խելագարվել:

«Իսկ մանկությունը մի թռչուն է»… չէ, էն մենակ տղան է, որ միշտ ինձ հետ է:

Եվ սերն է, սերն է մեզ առաջ տանում… որովհետև ամենամերձն է մարդուն:

Ամեն բան հարաբերական է, բայց… սերը բացարձակ է:

Լավ, ինչևէ… կարողանանք սիրել միմյանց:

Ես Հուսիկ Արան եմ, ես… դեռ սիրում եմ:

Զրուցեց Շուշան Կարապետյանը

«Ես եմ» շարքը՝ այստեղ:

 


Ես Հարություն Մնացականյանն եմ․․․

Ես Նաիրա Զոհրաբյանն եմ…

Ես Սամվել Սևադան եմ․․․

Ես Աշոտ Բլեյանն եմ…

Ես Կարեն Ավետիսյանն եմ…

Ես Մհեր Արշակյանն եմ…

Ես Լիլի Էլբակյանն եմ…

Ես Սերգեյ Սմբատյանն եմ…

Ես Հենրիկ Էդոյանն եմ…

Ես Անի Քոչարն եմ…

Ես Արտավազդ Եղիազարյանն եմ…

Ես Արեգ Բալայանն եմ…

Ես Գոռ Սուջյանն եմ

Ես Նարեկ Մարգարյանն եմ…

Ես Սերգեյ Սարգսյանն եմ…

Ես Լարա Առաքելյանն եմ…