Հայտնի գրողներն ու նրանց իրական մասնագիտությունները - VNews
    • Մշակույթ Vnews

      Մշակութային նորություններ Հայաստանից և աշխարհից

Հայտնի գրողներն ու նրանց իրական մասնագիտությունները

Այսօր աշխարհին հայտնի հեղինակները միշտ չէ, որ զբաղվել են գրականությամբ: Նրանք ունեցել են գրականության հետ շատ դեպքերում ընդհանրապես կապ չունեցող մասնագիտություններ,աշխատանքներ և շատ քիչ ժամանակ ստեղծագործելու համար: Ահա այն գրողներից մի քանիսը, որոնք նախքան դասական համարվելն ունեցել են այլ մասնագիտություններ ու աշխատել տարբեր ոլորտներում:

Ագաթա Քրիստի՝ դեղագործի օգնական

Երբ Մեծ Բրիտանիան Գերմանիային պատերազմ հայտարարեց 1914թ.-ին, Ագաթա Քրիստին միանգամից միացավ զինվորականներին օգնող բժիշկ-կամավորներին: Մի քանի տարի առանց վարձատրվելու աշխատելուց հետո, 1917թ.-ին Քրիստին որակավորվեց որպես դեղագործի օգնական և մինչ պատերազմի ավարտը տարեկան ստացավ 16 ֆունտ ստերլինգ, ինչն այսօր համարժեք է 1300$-ի: Այս աշխատանքի շնորհիվ նա կարողացել է ավելի իրական գրել իր գործերը:

Չարլզ Դիքենս՝ ֆաբրիկայի աշխատող

Նախքան լրագրող ու իրավաբան աշխատելը, Դիքենսը 12 տարեկանում աշխատել է ֆաբրիկայում որպես բանվոր: Օրվա 10 ժամն աշխատելով նա վաստակել է ընդամենը 25$: Նա պիտակներ էր ամրացնում կոշիկների քսուքների տարրաների վրա:

Ֆյոդոր Դոստոևսկի՝ ինժեներ

Իր կամքին հակառակ հեղինակի ծնողները և՛ նրան, և՛ եղբորը 15 տարեկանում ընդունել են Նիկոլաևի անվան զինվորական ինժեներային համալսարան: Նա ատում էր իր զինվորական ուսումը, իսկ իր հետաքրքրությունը գրականության, կլասիկայի, արվեստի ու կրոնի նկատմամբ, երիտասարդ Դոստոևսկուն դարձրել էին աշակերտների մեջ օտարական: Հեղինակի ուսման տարիներին մահանում են նրա ծնողները, բարդանում է նրա հիվանդությունը՝ էպիլեպսիան, սակայն Դոստոևսկին ավարտելուց հետո միանգամից գործի է անցնում որպես ինժեներ: Նա իր արվեստի հանդեպ սերը լրացնում էր ազատ ժամանակ Ֆրանսերենից թարգմանություններ կատարելով, այնուհետև իր սեփական ստեղծագործությունները գրելով:

Արթուր Կոնան Դոյլ՝ վիրահատող բժիշկ

Էդինբուրգի համալսարանում բժշկություն սովորած այս հեղինակը աշխատել է իր մասնագիտությամբ՝ ունենալով նաև իր անհատական պրակտիկան: 1882թ.-ից նա սկսել է իր ազատ ժամանակն անց կացնել գրելով, իսկ 1891թ.-ից սկսած արդեն հիմնովին զբաղվել է գրականությամբ:

Ֆրանց Կաֆկա՝ փաստաբան

Հեղինակը Պրահայի Չարլզ Ֆերդինանտ համալսարանում ավարտել է իրավաբանական բաժինը, որից հետո մեկ տարի առանց աշխատավարձի աշխատել է որպես իրավաբան: Նա աշխատանքի է անցել տեղի փաստաբանական գրասենյակներից մեկում, սակայն շուտով հեռացել է աշխատանքից, քանի որ երկար աշխատանքային ժամերը չէին թողնում ստեղծագործել: Նա այլ տեղում է սկսել աշխատել, սակայն միշտ տանել չի կարողացել կատարած աշխատանքները: Այնուամենայնիվ, սա չի խանգարել Կաֆկային լինել հիանալի աշխատակից:

Հարփեր Լի՝ տոմսավաճառ

23 տարեկանում Ալաբամայի համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետն ավարտելուց հետո, Հարփեր Լին գնացել է Նյու Յորք՝ որպես հեղինակ ճանաչում ձեռք բերելու նպատակով: Գումար վաստակելու համար նա աշխատել է որպես տոմսավաճառ, իսկ ազատ ժամանակ գրել տարբեր հոդվածներ ու պատմվածքներ: 1956թ.-ին Բրոուդուեյի սցենարիստ ու կոմպոզիտոր Մայքլ Բրաունը, ում Լին հանդիպել էր մանկության ընկեր Թրումեն Կապոտեի միջոցով, մեկ տարվա աշխատավարձ է տվել հեղինակին Սուրբ ծննդյան կապակցությամբ, որի հետ մի գրություն է եղել. «Դու մեկ տարի ունես գրելու համար այն, ինչ ուզում ես»: Մեկ տարի անց, Հարփեր Լին իր գործակալին է հանձնել «Ծաղրասարյակ սպանել» գրքի առաջին տարբերակը:

Վլադիմիր Նաբոկով՝ թանգարանի հսկիչ

Վլադիմիր Նաբոկովն արդեն մի քանի գործ էր հրապարակել ռուսերենով, երբ ընտանիքով տեղափոխվել է Եվրոպա, այնուհետև՝ ԱՄՆ: Նա դարձել է Հարվարդի համալսարանի Հարաբերական կենդանաբանության թանգարանի թիթեռների բաժնի հսկիչ: Նաբոկովը նույնիսկ մի քանի պատմություն գրեց թիթեռների մասին:

Ջորջ Օրուել՝ ոստիկան

19 տարեկանում Ջորջ Օրուելը դարձել է  Հնդկական գերագույն ոստիկանության ծառայող և սկսել ոստիկան աշխատել Բուրմա քաղաքում: Հիվանդության պատճառով Օրուելը հետ է գնացել Անգլիա, տեղափոխվել Լոնդոն ու սկսել զբաղվել գրականությամբ:

Բրեմ Սթոքեր՝ թատրոնի քննադատ

Որպես թատրոնի քննադատ աշխատելու տարիներին Բրեմ Սթոքերը մի լավ գրախոսություն է գրել դերասան Սըր Հենրի Իրվինգի մարմնավորած Համլետ կերպարի մասին: Դրանից հետո դերասանն ընթրիքի է հրավիրել հեղինակին և նրանք դարձել են լավ ընկերներ: Երկու տարի անց Սթոքերն ընդունել է դերասանի առաջարկն ու դարձել Լոնդոնի Լիցեյ թատրոնի մենեջերը: 27 տարի այդ պաշտոնում գտնվելու ժամանակ հեղինակն ազատ ժամանակը նվիրում էր գրականությանը: Նա նաև Իրվինգի քարտուղարն էր և նրա հետ էր գնում ամեն տեղ. այսպես՝ 1890թ.-ին Հյուսիսային Յորքշիրում գտնվող Ուիթբի քաղաք այցելելուց հետո նա ներշնչվել է ու գրել «Դրակուլա» հայտնի վեպը:

 


Ձախողված գրքերի մասին

Հանճարներ, որոնք «խելքները թռցրել» էին

«Դոստոևսկին և հայրասպանությունը». Ֆրեյդի աչքերով

Դոստոևսկի. Կարամազով եղբայրներ [հատված] Գիրք առաջին։ Մի ընտանիքի պատմություն

5 ֆիլմ+5 գիրք [Սևակ Ղազարյան]

Դոստոևսկու նամակները կնոջը [կամ խաղամոլի օրագիր]

Լեգենդար գողություն, որը Մոնա Լիզայի դիմանկարը դարձրեց աշխարհահռչակ

Վայրեր, որտեղ եղել են հայտնի գրական հերոսները, իսկ այսօր կարող ես գնալ նաև դու

Հայտնի հեղինակներ, որոնք ընկերներ են եղել

Էմիր Կուստուրիցան կներկայացնի Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպի սեփական տարբերակը

«Լոլիտան» ասում է…

Ագաթա Քրիստիի անհետացման առեղծվածը

Եթե հայտնի գրքերն անկեղծ վերնագրեր ունենային

Մեծերի փոքր տարօրինակությունները [մաս 2]

5 ֆիլմ-5 գիրք. Ալեն Սիմոնյան

10 անհայտ փաստ հայտնի գրքերի մասին