Իմ դեղին, մի քիչ հեթանոսական ու գյումրիաշատ կոլաժները. Կրիստինա Ավագի - VNews

Իմ դեղին, մի քիչ հեթանոսական ու գյումրիաշատ կոլաժները. Կրիստինա Ավագի

Զրուցել ենք Կրիստինա Ավագիի հետ։ Վերջինս կարծում է, որ նկարիչը պիտի կարողնա պատկերներ ստանալ ամենուր՝ թե’ թատրոնում, թե’ կտավին, թե’ համակարգչով։ Մեր անդրադարձում երիտասարդ նկարչուհին խոսել է իր կոլաժների, դրանց գունային ու իմաստային բաղկացուցիչների մասին։

Գյումրի

Հայաստանում սիրելի քաղաքս Գյումրին է, այն ինձ ոգեշնչել է առաջին իսկ օրվանից, երբ ոտքս գնացքից դրեցի կայարանի ասֆալտին։ Գյումրին դարեր շարունակ եղել է մշակութային քաղաք, իսկ երկրաշարժից հետո՝ հիմա երիտասարդների շնորհիվ այն էլ ավելի մշակութային է ու ավելի խելառ։ Այս Կոլաժը հենց այդ երիտասարդության մասին է, այն  սկսել եմ հենց Գյումրիում՝ Սլաբոտկա փողոցում գետնին նստած և ավարտել՝ արդեն Երևանում։ Գյումրին ոգեշնչում է, Գյումրին սեր է։

«Հաճույք եմ ստանում արվեստով զբաղվելուց։ Վստահ եմ՝ եթե չհայտնվեի գույների աշխարհում լրիվ ուրիշ մարդ կլինեի»։

Կեղծ արժեքներ

Մենք Հայաստանում ենք ապրում, մենք շրջապատված ու կապկպված են բազմաթիվ կեղծ արժեքներով, թեև վաղուց մարդկանց արժևորելու և գնահատելու մեխանիզմների ժանգոտած և անարդյունավետ են։ Ստերիոտիպերի վերանայումը և վերարժևորումը օդի պես անհրաժեշտ է մեր հասարակությանը։

Էթոս

Էթոսը հեթանոսական Հայաստանի մասին է, իմ սյուբեկտիվ կարծիքով՝  ավելի մշակութային Հայաստանի։ Կենտրոնում Անահիտ աստվածուհու գլխով և անթառամներով կինն է, որի շուրջը պատկերներ են. դրանք պատմում են Հին Հայաստանի մասին։ Այսպիսի կոմպոզիցիոն լուծումների հանդիպում ենք նաև խաչքարերին. դրանք փոխառվել են հեթանոսական որոշ աշխատանքներից։

«Ես գույների մարդ եմ, ու, բնականաբար, ինձ ոգեշնչում է հայաստանյան աշունը։ Իմ գործերում հաճախ կարող եք հանդիպել այդ աշնանային դեղինն ու կարմիրը»։

Հեղափոխությանը սպասելիս

Քաղաքացիական ակտիվություն եմ ցուցաբերել ուսանողական առաջին իսկ տարիներից. համենայն դեպս բաց չեմ թողել և ոչ մի շարժում՝ ուղղված ավելի ազատ և օրինապահ Հայաստան ունենալուն։ Քանի -որ այդ բոլոր պայքարները ավարտվում էին ոչնչով ՝ծնվեց այս կոլաժի միտքը, որը արել եմ 2017 թվականին։

Հետհեղափոխական

Իսկ ահա 2018 թվականին վերոնշյալ կոլաժն այլևս արդիական չէր։
Հեղափոխությունից ամիսներ անց ծնվեց մյուս կոլաժը ՝«Հետհեղափոխականը»։ Այն, կարծում եմ, արդիական է մինչ օրս։ Ինչու՞ «Դու». վստահ եմ, որ յուրաքանչյուրս ունենք հսկայական անելիք մեր երկիրը ավելի լավը դարձնելու գործում, սակայն մեր ժամանակներում հաճախ են մտքերը և խոսքերը մնում օդում. դա է «Հետհեղափոխական» կոլաժի ասելիքը։

«Սկսել եմ զբաղվել կոլաժներով, երբ հետաքրքրվեցի ու սկսեցի ուսումնասիրել Դադաիզմը։ Սակայն փորձում եմ ախատանքներս չտեղավորել որևէ «իզմ»-ի մեջ. արվեստում լրիվ ազատ եմ, չեմ ուզում ինձ սահմանափակել ու կանգնեցնել փնտրտուքներիս շղթան»։

Արվեստն ու Կապիտալիզմը

Զուգահեռ իրականություններ

Հունական կիրք

Մի օր Լոնդոնում

Նռան գույնը

Փարաջանով

 

Հետհեղափոխական

 


Չաթ են անում Էվա Ոսկանյանն ու Անահիտ Կիրակոսյանը

Զրուցել ենք Թամար Ալեքսանյանի հետ. [Գրականության ուսուցման դպրոցական ծրագրի մասին]

Անի Հովակ. իմ կոլաժներն ու դրանց պատմությունները

Դիալոգ. Անի Խաչիկյանի հետ

Դիալոգ. Երեմ Կարապետյանի հետ [ապրելու ու չապրելու սահմանագծին]

Չաթ են անում Էվա Ոսկանյանն ու Իննա Խոջամիրյանը

Չաթ են անում Էվա Ոսկանյանն ու Նարեկ Մարգարյանը

Դիալոգ. Անահիտ Ղազախեցյանի հետ

Դիալոգ. Ծով alizé Բանուչյանի հետ

Դիալոգ. Արմինե Բոյաջյանի հետ [գրականության ու «մանկության նկուղի» մասին]

Չաթ անե՞նք Էվա Ոսկանյանի հետ [երաշտության ու Երևանի մասին]

Գոռ Սուջյան. Does God Listen…

Ուզում եմ նորից ծանոթանալ Հայաստանի հետ. ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ Ժակլին Բաղդասարյանի հետ [LADANIVA]

«Իմ 5 աստղային լուսանկարներն ու դրանց պատմությունները». Ասատուր Եսայանց

Սերը տևում է մեկ բանաստեղծություն. Նարեկ Կոսմոս

Մի երկու միտք կարանտինի մասին. Սամվել Թոփալյան