fbpx

«Իմ սիրելի Շահանե՜»…

Իսկ դուք գիտե՞ք, որ Սերգեյ Եսենինի հայտնի  «Шаганэ» բանաստեղծությունը  նվիրված է եղել Շահանե անունով մի հայ աղջկա, որին բանաստեղծը սիրահարված է եղել. Եսենինը հայտնի էր իր կնամեծարությամբ:

Բանաստեղծության հերոսուհին եղել է Շահանե (Շահանդուխտ) Ներսեսի Թալյանը, որի հետ Սերգեյ Եսենինը ծանոթացել է Վրաստանում:
1924-1925 թվականների  ձմռանը բանաստեղծը իր ընկեր Լեո Պովիցկիի հետ հանգստանում է Բաթումիում: Այստեղ նա հանդիպում է հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի` Շահանեին, որին նվիրում է բանաստեղծությունների  մի ամբողջ շարք՝ «Պարսկական մոտիվներ» վերնագրով:

Իսկ երբ զույգը բաժանվում է, Սերգեյ Եսենինը Շահանեին է  նվիրում մի գիրք՝ այս մակագրությամբ՝ «Իմ սիրելի Շահանե, Ձեզ հետ ինձ անչափ հաճելի է ու քաղցր…»:

Ստորև ձեզ ենք ներկայացնում հայտնի բանաստեղծությունը:

Шаганэ ты моя, Шаганэ!
Потому, что я с севера, что ли,
Я готов рассказать тебе поле,
Про волнистую рожь при луне.
Шаганэ ты моя, Шаганэ.

Потому, что я с севера, что ли,
Что луна там огромней в сто раз,
Как бы ни был красив Шираз,
Он не лучше рязанских раздолий.
Потому, что я с севера, что ли.

Я готов рассказать тебе поле,
Эти волосы взял я у ржи,
Если хочешь, на палец вяжи —
Я нисколько не чувствую боли.
Я готов рассказать тебе поле.

Про волнистую рожь при луне
По кудрям ты моим догадайся.
Дорогая, шути, улыбайся,
Не буди только память во мне
Про волнистую рожь при луне.

Шаганэ ты моя, Шаганэ!
Там, на севере, девушка тоже,
На тебя она страшно похожа,
Может, думает обо мне…
Шаганэ ты моя, Шаганэ.

Կարդացեք նաև՝