Լավ ֆիլմեր, որոնց մասին ոչ ոք չի խոսում. ֆրանսիական «Խնամակալությունը» - VNews

Լավ ֆիլմեր, որոնց մասին ոչ ոք չի խոսում. ֆրանսիական «Խնամակալությունը»

2012 թվականին դերասան և ռեժիսոր Քսավյե Լեգրանը նկարահանել էր իր դեբյուտային կարճամետրաժ ֆիլմը՝ մի կնոջ մասին, ով իր երկու երեխաների հետ փախչում է չստացված ամուսնության ճիրաններից. 2017-ին նա կրկին վերադարձավ բարդ ամուսնալուծական ընթացքի թեմային։ Այս անգամ ֆիլմը երկարամետրաժ ստացվեց և անվանվեց «Խնամակալություն» /“Jusqu’à la garde”. դեբյուտային լիամետրաժն արժանացավ 4 «Սեզար»ի, Վենետիկի կինոփառատոնի Արծաթե առյուծի՝ «Լավագույն ռեժիրոսական աշխատանք» անվանակարգում, իսկ իսպանական խոշորագույն ՍանՍեբաստիանում հռչակվեց «Հանդիսատեսի համակրանք. լավագույն եվրոպական ֆիլմ»։ Առանց սփոյլերների և ավելորդ մանրամասների պատմում ենք, թե ինչու այն իսկապես արժե դիտել։

Ֆիլմը սկսվում է լարված տեսարանով՝ աշխատանքային սեղանի շուրջ. ամուսնալուծվում են Միրիամն ու Անտուանը (վերջինիս մարմնավորում է Դենի Մենոշեն, ով քաջ հայտնի է հանդիսատեսին Տարանտինոյի «Անփառունակ սրիկաներ»-ից՝ մյսե Լապադիտի դերով)։ Եվ՛ Միրիամը, և՛ Անտուանը պայքարում են խնամակալության համար։ Սակայն 11 ամյա Ժուլյենը չի ուզում մնալ հոր հետ, իր 18 ամյա քրոջ՝ Ժոզեֆինայի բախտը բերել է՝ նա չափահաս է, ազատ է և անկախ։

Միրիամը մեղադրում է ամուսնուն բռնության մեջ, սակայն փաստեր չունի։ Անտուանը խոսում է հավասարակշռված և կշռադատված, հայտնում է, որ երազում է սեփական տղային ժամանակ առ ժամանակ տեսնելու մասին։ Դատարանը չգիտի, թե ում կարող է վստահել և հայտարարում է երկկողմանի խնամակալություն։ Որդին տեսնելու է իր երկու ծնողին՝ առանձինառանձին։

Ռեժիսոր Քսավյե Լեգրանը, ով համատեղությամբ նաև ֆիլմի միակ սցենարիստն է, չի սահմանափակվել զուտ կենցաղային, դրամատիկ միջավայրով։ Ընդհակառակը։ «Խնամակալությունը» ավելի շուտ ընտանեկան պատյանով հոգեբանական թրիլեր է, որտեղ հանդիսատեսը քայլում է շիկացած քարե արահետով՝ ավելի ու ավելի գրգռված ու նյարդային սպասումով հետևելով մարտնչող երկու կողմերին։ Միրիամն ու Անտուանը, անշուշտ, իրար միջև ունեն չպարզաբանված հարցեր, ցավոտ խռովություններ ու չբարձրաձայնած խոսքեր, սակայն երկուսն էլ վստահ են, որ ճիշտն են գործում՝ հանուն ընտանեկան բարեկեցության։ Բայց դրա հետ մեկտեղ, նրանք օգտագործում են 11-ամյա տղային անձնական հաշիվները մաքրելու և կամուրջներն այրելու համար։ Դրա հետ մեկտեղ կնոջ և տղամարդու միջև մինիմալի հասցված շփումն ընդգծված սառն է, թերի։ Ամուսինները ավելորդ անգամ չեն էլ նայում իրար, գրեթե չեն մտնում կոնտակտի մեջ. հերթական երկխոսությունը կարող է պայթյունավտանգ լինել։

Լրագրողների հետ շփվելիս՝ Լեգրանն ասել է, որ իր ֆիլմի ստեղծման համար ոգեշնչվել ու ազդվել է երեք տարբեր դասական ֆիլմերից. Կուբրիկի «Փայլատակումից», Դասթին Հոֆմանի ու Մերիլ Սթրիփի մասնակցությամբ «Կրամերն ընդդեմ Կրամերից» և նուարային «Որսորդի գիշերվանից»։ Հավանաբար, կարելի է երեքի շունչն էլ նկատել «Խնամակալության» մեջ, որտեղ պատմությունն ունի երեք խոշոր, հիմնական ակորդ։ Շատ պարզ, ժամանակակից ֆրանսիական դրամաներին հատուկ ձեռագրով Լեգրանը թեթև ու տրամադրող պատկերում է մեզ սովորական տեղական միջավայրը՝ լի առօրեական զանազանություններով։ Օպերատորական աշխատանքը խուսափում է էսթետիկ ու վիզուալ առումով երկշերտ հնարքներից՝ ստատիկ կադրերը խոշոր պլանով հիմնականում ներկայացնում են հերոսների ջղագձված դեմքերը այնպես, որպեսզի հանդիսատեսը մաքսիմալ վարակվի արտաքին գրգռիչներով՝ անհամբեր սպասելով հերոսների ներքին դևերի արթնեցմանն ու ժայթքմանը։

 


5 ամենահմայիչ/ամենատպավորիչ Հռոմի պապերը կինոյում

10 սիրուն ֆիլմ, որ կարող եք անձայն նայել

«Մալմկրոգ». Կրիստի Պույուն ազնվականների, քրիստոնեության և պատերազմների մասին

«Կնոջ մասնիկները». Netflix-ի ու Վենետիկի կինոփառատոնի ամենամեծ պրեմիերաներից

Մի քանի փաստ կինոյի մասին

Հիշու՞մ ես «Տանը մենակ» ֆիլմը. հիմա կստուգենք

Բարաք Օբամայի սիրելի ֆիլմերը. [2020]

2020-ի լավագույն 12 ֆիլմերը, ըստ Անտոն Դոլինի

Քաջալերող և փոխակերպող ֆիլմացանկ. 3 լավ ֆիլմ

Ընտանեկան, բարի և ոգեշնչող 3 պատմություն, որն արժի դիտել բարդ ժամանակներում

5 կինո-սիրավեպ, որ շարունակվեցին իրական կյանքում [մաս 2]

5 կինո-սիրավեպ, որ շարունակվեցին իրական կյանքում

Վերաիմաստավորելով և վերգտնելով կյանքի նշանակությունը. 5 ֆիլմ

Ատոմ Էգոյանի հարցազրույցը իր վերջին՝ «Պատվավոր հյուր» ֆիլմի մասին

Հաղթահարելով սեփական անշարժ մարմինը. «Սկաֆանդրն ու թիթեռնիկը»

Փրկելով սեփական կյանքը և մոտիվացնելով ուրիշներինը. «127 ժամ»