Լևոն Արոնյան [պատերազմի վայրագությունները երկու կողմերին էլ վնաս են հասցնում] - VNews

Լևոն Արոնյան [պատերազմի վայրագությունները երկու կողմերին էլ վնաս են հասցնում]

a8wnjan - Լևոն Արոնյան [պատերազմի վայրագությունները երկու կողմերին էլ վնաս են հասցնում]

Հարգելի ընկերներ, կարծում եմ, որ պետք է հստակեցնեմ իմ դիրքորոշումը և կիսեմ զգացմունքներս ձեզ հետ: Տեսեք, մեկ անգամ չէ, որ ես գրել եմ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության մասին:

Ես մեծ հարգանքով եմ վերաբերվում շատ ադրբեջանցի շախմատիստների, երաժիշտների, մարդկանց: Ես համոզված եմ, որ մենք ՝ մարզիկներս, պետք է միավորվենք և միավորենք ազգերին:

Պատճառը, որ ես չկարողացա լռել, այն է, որ իմ երկիրը ենթարկվում է հարձակման ինչպես Ադրբեջանի, այնպես էլ Թուրքիայի կողմից: Սա ինձ համար անհավատալի է, քանի որ գրեթե յուրաքանչյուր քաղաքակիրթ երկիր արդեն ընդունել է 1915-1918 թվականներին Հայոց ցեղասպանության փաստը, որի արդյունքում սպանվեցին ավելի քանի մեկուկես միլիոն հայեր:

Որպեսզի ավելի լավ պատկերացնեք, մեկ օրինակ բերեմ․․.

Պատկերացրեք, եթե իսրայելա-պաղեստինյան պատերազմի ժամանակ, 1960-ականներին կամ ավելի ուշ, Գերմանիան զորքեր ուղարկեր Իսրայելի դեմ կռվելու, և Գերմանիայի նախագահը բարձրաձայն հայտարարեր, որ հրեական ժողովրդին պետք է դաս տալ․․․ Սյուռ է, ​​չէ՞, հնչում․․․

Այսպիսով, նվազագույնը, որ ես կարող եմ անել նման իրավիճակում, բոլորիդ իրազեկելն է և դրանով իմ ժողովրդին օգնելը:

Ես չեմ ցանկանում մանրամասնել, թե ինչպես է սկսվել մեր երկրների միջև թշնամանքը: 1980-ականների վերջին Սումգայիթում և Բաքվում հայ բնակչության ջարդեր տեղի ունեցան, ինչը ստիպեց շուրջ 250 հազար հայերի թողնել ամեն ինչ և հարգված և հաջողակ մարդկանցից վերածվել փախստականների:

Ցավոք, պատերազմի վայրագությունները երկու կողմերին էլ վնաս են հասցնում:

Ես մի բան գիտեմ, երբ Հայաստանի և Ադրբեջանի խելացի մարդիկ հանդիպում են, շատ ավելի լավ են իրար հասկանում և հարգում, քան առցանց հարթակներում է։

Եվ խնդրում եմ, մի՛ ասեք ինձ, որ ամեն բան չի կարող լուծվել բանակցությունների միջոցով:

Եթե ​​գաք բանակցության, և ձեր ասածը լինի միայն, ասենք՝ հանձնվեք, լքեք ձեր ժողովրդին, ապա մենք կմտածենք, որ սա բանակցություն չէ, այլ շանտաժ: Յուրաքանչյուր երկխոսություն փոխադարձ հարգանքի կարիք ունի, որպեսզի չվերածվի երկու մենախոսության:

Ես անասելի տխրություն եմ զգում, երբ տեսնում եմ երիտասարդ մարդկանց, ովքեր նոր էին սկսել կյանքը, բայց զոհվել են պատերազմի պատճառով:

Ամեն անգամ, երբ դա պատահում է, ես մտածում եմ, որ այդ ես պետք է զոհվեի, քանի որ հասցրել եմ ապրել, հասցրել եմ տեսնել կյանքը։ Ես ցավում եմ յուրաքանչյուր զինվորի, քաղաքացիական անձի, յուրաքանչյուր ծնողների համար: Ես գիտեմ, որ ես հպարտություն եմ զգալու, եթե իմ ընկերները, իմ ապագա երեխաները և ես կարողանանք պաշտպանել մեր ազգը: Դա մեր պարտականությունն է, և որպես հին ժողովուրդ, մենք մեր գոյության համար պարտական ​​ենք հերոսներին, ովքեր եկել են մեզնից առաջ և օգնել մեզ գոյատևել որպես ազգ:

Թող Աստված խաղաղություն և բարեկեցություն բերի բոլորիս,
Լեվ


Հանուն Արցախի. ռուս բանաստեղծուհին օգնում է պատերազմից տուժած ընտանիքին

Ադրբեջանցիները պահանջում են ապամոնտաժել Գարեգին Նժդեհի արձանը

«Գանձերս խզարում են». Սոս Էլբակյան

«Իմ Արցախ». արցախցի երգիչ Միշան, Սեմյոն Պեգովն ու Տիմոֆեյ Երմակովը համատեղ երգ են ձայնագրել

Դեկտեմբերի 31-ին Ստեփանակերտում և Երևանում երկինքը կլուսավորվի օդապարուկներով

«Թևերդ բաց, լայն թևերդ ու զավակիս հով արա». Կարին Տոնոյան

Գևորգ Արշակյան. Ֆանտաստիկ մարդ

Արցախի հանրային ռադիոն՝ պատերազմի օրերին ու պատերազմից հետո [Պատմում է Անի Մինասյանը]

Մանե Թանդիլյան. ՓԱՍՏԵՐ

Համաշխարհային գրականության 5 պատերազմական վեպ, որ պետք է ընթերցել

Արցախի տաք ջրերը. Ջերմաջուր

Նա պիտի էրթար. նարինե Դովլաթյան [ՆՈՐ ԵՐԳ]

Մոնթեի ազատագրած Քարվաճառը

Մարիո Ստեֆանո Պիետրոդարկին  Արցախին նվիրված ստեղծագործություն է կատարել

Մարաղա գյուղի ողբերգական պատմությունը

Կորցրած Շուշին. WarGonzo թիմը հրապարակել է Ղազանչեցոցի 3D համայնապատկերը